Stage-in-Ghana.reismee.nl

realiteit onder ogen zien

Na luxe in het eerste gastgezin in tamale waar we het Al stoer vonden dat we deden douche onder een primitieve douche in een vies hok met stromend wate , en na de wc gingen op een toilet gedeelt met tien anderen en scheuren in de bril waar je nog net niet je Kont aan oen sneed , was het Dan toch tijd om na ons eigen gastgezin te gaan ... Vera werd als eerste afgeleverd, waar ze een kamer kreeg met bed tafel stoel en ventiator , erg luxe in dit dorp... De douche was een emmer met hele dikke spinnen (met angst n tranen toch wat gewassn ) in het hok en geen stromend water , de toitler was buiten, in de muur stond een emmer met de resten van anderen Erin , je moest deze eruit halen en Dan e boodscbap doen in gezelschap van anderen ... Julie werd gedopt bij de chief. Ze had stroom , een prive wc (emmer) in het compound en ook een emmer als douche ... Ook zij dacht dat ze hetzwaar had .. toen was het tijd om onze luxe pony af te leveren , geen stroom , geen venilator , een emmer buiten voor te douche , een wc buiten de compound voor heel veel anderen mensen , en we hebben amper mensen in het gezin die engels spreken , erg frustrerend .. PEOPLE , WE ARE IN REHAB ! We wisten dat et zwaar ging worden .. Jullie kunnen vast we'll het programma "echte meisjes opzoek na zichzelf ? Vera en Jordan hebben vaak gelachen om verwend nest Daniel .. We leven nu met der mee hoor !!!

Ons eerste eigen verhaal


Nou, daar zitten we dan overdag.
Overdag tegen de 40 graden, 's nachts ruim tegen de 30 ( wat een hits).
Onze aankomst in Accra was vreemd, en niet bepaald vriendelijk, Vera werd gesommeerd om haar vingers op de scanplaat te leggen en mocht niet blijven wachten op Julie en Mij.
Nadat, mijn koffer gecheckt was en die van Vera.. mochten we doorlopen.
Wat waren we blij toen we tussen 30 anderen het bordje 'Meet Africa' zagen en we vriendelijk welkom werden geheten door Victoria.
Vic, benadrukte niemand je tassen te laten pakken, dus nadat we gewacht hadden op de andere vrijwilligers die via London vlogen (Lieke en Simone), gingen we naar buiten naar de auto die ons door de drukte en het hectische verkeer van Accra meenam.
Bij het gastgezin aangekomen legden we onze bagage op de binnenplaats van de compound ( pleintje tussen de verschillende hutjes van een gezin) werden onze tassen van de grond gepakt door jonge meisjes ( jaar of 14) vrouwen die een baby op de rug hadden en naar onze kamer gebracht. Er was een bed wat Vera en Julie gebruikten en ik ging lekker op een matrasje op de grond liggen, het zag er dun uit maar sliep prima.
Het bevestigen van de klamboe duurde even maar nadat mijn klamboe met ductape en pleisterwerk weer naar beneden kwam heb ik maar een touw gespannen, we hebben ons buiten nog even opgehouden waar ons de douche (stromend water en wc die je kon doortrekken was)
In dit gezin zijn we 2 dagen gebleven, Vic heeft ons rondgeleid door Accra waar we gingen pinnnen, telefoonkaart, halen etc. we werden rondgeleid over de markt en door sloppenwijkjes langs het strand ( waar ook een vuilnisbelt lag, waar de gieren en de geiten over liepen heel apart)
Na de 3de dag vertrokken we naar Tamale, waar we 2 uur moesten wachten op de bus en vervolgens van 06.30 tot 21.00 op een rol koekjes hebben geleeft omdat je nergens eten kreeg,, ( alleen nog meer koekjes of vlees wat in de zon lag en dat durfden we in de bus echt neit aan...)
We zijn uiteindelijk goed aangekomen en bij een gezin in Tamale, we worden hier vandaag rondgeleid en gaan waarschijnlijk morgen naar ons eigen gastgezin..
we zijn benieuwd!!!!
Jordan Julie Vera

Eerste nacht, dag & indruk

ย 

Hallo allemaal! Daarnet even met Vera gebeld.

Ja!!! Ze zijn veilig aangekomen in Accra!
Na een warme slapeloze overnachting in het eerste gastgezin, en een heerlijk bord spaghetti (even wennen aan de vliegjes) heeft Vera een paar foto's gestuurd!

Het is allemaal vreemd en heel anders dan in Nederland. Er word door auto's op hun getoeterd, omdat ze niet vaak blanken zien! haha!
Ze werden wel met open armen ontvangen door hun gastgezin!ย 

Morgenvroeg zal het echte werk beginnen! Om 05.00 uur staat de bus klaar voor hun vertrek naar Tamale!

Veel succes jullie 3 en we horen snel van jullie!

Bart

En ze zijn vertrokken!!!

Na de lange, en vooral vroege, reis naar Brussel was het zo ver!

De tassen werden ingechekt, nog even een kopje koffie gedronken en toen het afscheid..

Vrienden, vriendinnen, broers, zussen vaders en moeders waren allemaal mee om het 3 tal uit te zwaaien. Na dikke knuffels en wat traantjes bij een aantal gingen ze door het poortje heen, op weg naar Ghana!!

Tot over 3 maanden!

Vertrek

Zoooooo, nu gaat het echt beginnen !!!

De afgelopen weken hebben we van iedereen afscheid kunnen nemen, maar nu is het dan zo ver ! Over een half uurtje vertrekken we richting Brussel, en dan gaat ons avontuur beginnen.
Ons vliegtuig vertrekt om 8:40 naar Frankfurt. Daar zullen we een paar uurtjes moeten wachten, alvorens we overstappen. Daarna gaan we van Franfurt rechtstreeks naar Accra (hoofdstad Ghana) , hier zullen we tegen 6 uur aankomen. Als het goed is worden we door ene Vic of een van zijn vriendenopgehaald. We blijven dan een paar dagen in Acrra , en daarna vertrekken we riching Tamale, ook een grote stad in Ghana. Daar gaan we ergens in een van de omliggende dorpen 'wonen' de komende 3 maanden!

We hebben erheel veel zin in !
En we houden jullie op de hoogte !!

Groetjes Julie

Vera doet toch maar mee !

Hallo allemaal,

Julie en Jordan hadden een Blog aangemaakt & ik mijn eigen , Maaaaaar om een lang verhaal kort te maken heb ik toch maar besloten om me hier bij aan te sluiten !

Groetjes Vera

Vrienden van Kassim

Zoals jullie allemaal vast wel hebben mee gekregen, hebben wij de laaste maanden geld opgehaald om onze reis te kunnen bekostigen en ook om een goed doel in Ghana te steunen.

Dit goede doel is ; Vrienden van Kassim.
De Stichting 'Vrienden van Kassim' zet zich in voor kinderen met een meervoudige beperking in Tamale, Ghana. Dit is de stad vlakbij het dorp waar wij gaan wonen. Voor meer informatie over de vrienden van Kassim ga je naar : http://vriendenvankassim.nl

Vorige week zijn wij bij de vrijwilligers van vrienden van Kassim in veldhoven geweest. Wij hebben hier met hen gepraat over wat wij kunnen betekenen voor de vrienden van Kassim, wat het precies in houd, en wat we kunnen verwachten in Ghana. Dit was heel leuk en informatief. We krijgen nog het nummer van ene Nicolas uit Ghana, en met hem kunnen we contact op nemen, over wanneer we het geld naar hun toe kunnen brengen. Als we dit gaan doen, zullen we ook kennis maken met de kinderen en hun familie en een rondleiding krijgen. Ook dit lijkt ons heel erg leuk !

Morgen hebben wij een school feest in de Modial en zullen wij nog een laatste keer proberen om nog wat geld bij elkaar te verzamelen ! En mocht iemand zich geroepen voelen........ (hihi)

Groetjes Julie Roos

Het afscheid begint

Afgelopen weekend vertrokken we in alle vroegte (06.45) richten Schoorl een plaatsje achter Alkmaar!

Hier zou namelijk ons voorbereidingsweekend voor Afrika gaan plaats vinden. toen we om half 11 aankwamen waren we in totaal met 15 vrijwilligers, ons contact persoon van de stichting Ontmoet Afrika en een oud vrijwilligster Ellen. In het begin was iedereen een beetje onwennig maar na een voorstel rondje, had je toch al een beetje een idee van : wanneer gaat wie? wie zit bij elkaar in de buurt en wat sluit ook aan bij elkaar! Zo was er ook een meisje wat voor Vrienden van Kassim gaat werken, de stichting waar we met ons drieen geld voor ingezameld hebben, dat is natuurlijk wel prettig, omdat we ook de projecten waar ze mee bezig zijn willen bezichtigen en het is niet makkelijk om een afspraak met een Ghanees te maken en dat deze zich hier dan ook aan houd.

We gingen verder en kregen allerlei informatie over de cultuur en de gebruiken in Ghana, aan de hand van rollenspellen moesten we ons inleven in de acties en reacties van de mensen daar en onze eigen reactie werd bekeken en geevalueerd. We maakten ook kennis met een Ghanees gerecht: Fufu! Fufu is een soort aardappelpuree-achtige substantie gemaakt van maiszetmeel, je neemt daar een stukje van en dat dip je in een pindaachtig dun soepje met stukjes aubergine en tomaat, zout en peper, héél veel peper. (maar absoluut niet onsmakelijk)

verder hebben we gewandeld door de duinen en werd de avond afgesloten met een maaltijd en een documentaire over Ghana, voor die wat wilden werden er nog spelletjes gespeeld.

De volgende dag hebben we nog veel meer informatie gekregen en verteld over onze angsten, hiervoor kreeg je eventueel oplossingen, ook hebben we geleerd hoe we iets op ons hoofd moesten dragen en hoe we een baby op onze rug moesten dragen.

Na nog enkele discussies werden gevoerd en na nog meer informatie keerden we huiswaarts!

In de trein beseften Vera en ik ( Julie was naar haar zus in A'dam) dat het erg dichtbij komt, het afscheid nemen gaat vanaf nu ook echt beginnen! Het zijn dan ook nog maar 13 dagen..

Jordan